Radio w pokoju Karbida

Powstał pomysł dodania nietypowego rekwizytu do postaci Karbida, mianowicie starego radia. Mogłoby się zdawać, że radio w pokoju to nic nadzwyczajnego, ale kiedy żyje ono własnym życiem, to już zupełnie inna sprawa. Według Karbida, który twierdzi, że ma je “od zawsze” radia nie da się wyłączyć, ani zmienić w nim stacji. Sprzęt robi to sam z siebie w zależności od tego, wokół czego będzie się w danym momencie toczyć akcja filmu – na przykład podczas gdy Karbid bedzie opowiadał o swojej walce w tle usłyszymy piosenki powstańcze, natomiast gdy opowieść zejdzie na temat Anety lub Anieli – przedwojenne piosenki o miłości.

Ale to jeszcze nie wszystko. Radio będzie rówież swego rodzaju “doradcą” sugerujacym rozwiązanie – np. kiedy Wojtek pomyśli o Anecie w radio zagra “Umówiłem się z nią na dziewiatą”, natomiast w trakcie jego rozmowy z Karbidem na temat bezsensowności poświęcania własnego życia dla czegokolwiek, z radia popłyną dźwięki “Elegii o Chłopcu Polskim” Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. (trochę jak chór w tragedii greckiej)

Piosenki które chciałbym umieścić w filmie, śpiewała kiedyś Hanka Ordonówna, Tola Mankiewiczówna, Eugeniusz Bodo, Adolf Dymsza.. itp. Problem tkwi nie tylko w prawach do ich użycia, ale również w kiepskiej jakości zachowanych materiałów. Wymyśliłem zatem świetne rozwiązanie – wszystkie potrzebne piosenki i wiersze zostaną wykonane jeszcze raz, a trzaski i przestery dorobimy cyfrowo.

Co więcej, rozmawiałem dziś z Kasią Łaską, która śpiewała piosenki m.in do Małej Syrenki, Piotrusia Pana i ok 70 innych filmów które wymagały polskiego dubbingu. Udało mi się ją namówić do wzięcia udziału w tym projekcie.  Więcej info o Kasi na jej stronie na myspace: http://www.myspace.com/laskakasia

Nagrania dokonamy w znanym i lubianym “Studio Ucho”.